Canonlo

Loo, Henk van der

Een opleider in hart en nieren

Hendrikus Martinus Petrus Gemma van der Loo werd geboren op 16 juni 1943 in Hintham. Na zijn afstuderen aan de KALO (Hertogenbosch) werkte Henk van der Loo als vakleraar aan enkele basisscholen, volgde een universitaire studie aan het toenmalige Instituut voor Lichamelijke Opleiding aan de KU Leuven en werd aangesteld aan de Bisschoppelijke Kweekschool te 's-Hertogenbosch. Na zijn militaire dienstplicht (1968-1970) als sportofficier kwam hij op deze kweekschool terug.

Curriculumvernieuwer voor de PABO's
Aan de kweekschool (later pedagogische academie) leverde Van der Loo een belangrijke bijdrage aan de vernieuwing van het curriculum. Hij initieerde regionale en landelijke activiteiten en stond aan de basis van de heroriënteringscursussen voor groepsleraren in Noord-Brabant. Uit deze periode stammen ook zijn eerste contacten met de Nederlandse Katholieke Sportfederatie, waarbinnen hij later diverse functies vervulde.
De kwaliteit van zijn werk leidde tot diverse functies binnen de 'werkgroep lichamelijke opvoeding/bewegingsonderwijs' van de Vereniging De Samenwerkende Landelijke Pedagogische Centra.
In zijn PABO-periode legde Van der Loo de basis Lichamelijke opvoeding op de basisschool van het didactisch handboek (1987), dat veel gebruikt wordt door studenten aan Pabo’s en ALO’s. Samen met Gertjan van Dokkum verzorgde hij een volledig herziene editie (2015: 7e) van dit boek. Dat gebeurde met input van een aantal jonge docenten van Fontys Sporthogeschool.

Boegbeeld van Thomas
In 1973 aanvaardde Van der Loo twee nieuwe functies: docent aan de lagere akte l.o. (methodiek en didactiek) en redactielid van het vakblad 'Thomas'. Als eindredacteur en redactiesecretaris gaf Van der Loo van 1976 tot 1987 leiding aan dit blad. In 1976 nam hij de eindredactie op zich en na het samen gaan van KNVLO en Thomas in 1987 deed hij dat op dezelfde wijze met het Thomas-bulletin. In 1979 werd hij bestuurslid van de vakvereniging Thomas van Aquino en, na de fusie, bestuurslid van de 'groepering Thomas' binnen de KVLO. In 1991 volgde hij Jan Audenaerde op als voorzitter van deze groepering. Naast zijn bestuurswerk speelde hij ook op
vakinhoudelijk

vakinhoudelijk

Zo gaf Van der Loo in 1978 tijdens de dertiende Thomas-oriëntatiedagen zijn visie op het thema 'De sportspelen in het onderwijs'. Tijdens een inleiding schetste hij, op basis van uitgangspunten van de Duitsers H. Döbler en K. Dietrich, de didactisch-methodische aspecten van een eigentijdse benadering van sportspelen. De in de visie van Van der Loo aanwezige relatie tussen 'spelend' en 'oefenend' leren spelen, werkte de redactie van Thomas uit in een artikelenserie. Deze serie leidde tot de publicatie Spelend en oefenend leren spelen, waarvan Van der Loo (1991) de eindredactie had.
Hij was ook eindredacteur van een tiental voortreffelijke praktijkrelevante themanummers van Thomas, die als samenvatting verschenen na afloop van elke Thomas-oriëntatiedag. Na het ontstaan van de KVLO nam de redactie van Lichamelijke Opvoeding deze traditie over.
gebied binnen Thomas een rol van betekenis.
Voor Thomas leverde hij bij het 50-jarig bestaan in 2000 een bijdrage aan het verschijnen van het jubileumboek Bezield Bewegen (M. Derks).

Didacticus en methodicus aan de ALO
Vanaf 1979 zette Van der Loo zijn didactische en redactionele kwaliteiten in als docent aan de ALO (Tilburg). Hij belangrijkste taken lagen op het terrein van spel, didactiek, methodiek, voorbereiding en begeleiding van stages, (landverplaatsings)kampen en de opzet en inhoud van de nascholing.
Als vakgroepleider (1996), en later coördinator onderwijs, was hij verantwoordelijk voor de organisatie en de inhoud van de opleiding en gaf hij, samen met ALO-directeur Kees van Tilborg, leiding aan het schrijven van de zelfevaluatie ten behoeve van de eerste visitatie (1997).
In 2001 legde Van der Loo zijn managementtaken aan de ALO (inmiddels Fontys Sporthogeschool) neer en trad hij terug als voorzitter van Thomas van Aquino. Op Fontys Sporthogeschool concentreerde hij zich enthousiast op zijn taak als onderwijscoördinator en was hij mede verantwoordelijk voor de accreditatie van de opleiding (2003) en werkte hij mee aan de volgende vernieuwing van de opleiding.

Identiteit en vrije tijd
Na zijn pensionering (2006) werd Van der Loo voorzitter van de 'Seniorenraad Vitaal Hilvarenbeek' en startte hij met de universitaire (Tilburg) bachelorstudie 'Religie in samenleving en Cultuur'. Na een premaster 'christendom en islam', rondde hij in 2011 de masteropleiding af met de thesis over De ontmoeting tussen christenen en moslims, kans of bedreiging.
Henk van der Loo gaf tijdens zijn werk en in de vrije tijd op bijzondere wijze gestalte aan al zijn taken. Kwaliteit,
zorg voor identiteit

zorg voor identiteit

Overal waar Henk Van der Loo aanwezig was, stimuleerde hij anderen antwoorden te zoeken op levensbeschouwelijke vragen. Hij zette voortdurend aan tot bezinning, maakte zich altijd sterk voor een eigentijdse invulling van (levensbeschouwelijke) identiteit en gaf daarin steeds zelf het voorbeeld.
, ontmoeting en dialoog, respect voor elkaar, belangstelling, leefbaarheid stonden daarbij steeds centraal.
Voor zijn sociaal-maatschappelijke dienstbaarheid en zijn vakinhoudelijke betekenis werd van der Loo in 2000 benoemd tot ridder in de orde van Oranje Nassau en eind december ontving hij de erepenning van de gemeente Hilvarenbeek.

Literatuurverwijzingen

  • Tilborg, CGAT van: (2000). Sedimenten van sentimenten: 75 jaar Academie voor Lichamelijke Opvoeding Tilburg. Tilburg: Fontys Sporthogeschool. Deel 3: Status renovandi 1986-1999, p. 180-184.


Auteur: Kees van Tilborg